Voorstelling


Ik ben Birgit De Clercq, geboren in 1980. Mijn gezin bestaat uit Koen, mezelf, Yulduz en Paul. Yulduz is geboren in 2008. Farid, Yulduz’ papa komt uit Afghanistan en haar naam ook. Mijn zoontje heet Paul en is geboren in 2014.

Mijn gezin, mijn familie, mijn vriendinnen en mijn vrienden zijn belangrijk voor mij, net als de mensen die tijdens mijn levensloop een cruciale rol hebben gespeeld.  Ze hebben allen een bijzondere plaats in mijn hart.

Ik heb het gevoel veel liefde ontvangen te hebben in mijn leven en ervaar liefde als de bedding waarin mijn leven stroomt. Ik heb een diep verlangen naar waarheid en ervaar een sterke samenhang tussen de dingen.

Na mijn puberteit studeerde ik Dramatische Kunst aan het Lemmensinstituut. Wat overblijft uit die tijd is mijn affiniteit met taal en verhalen van mensen.
Na mijn studententijd trok ik alleen naar Thailand en India. Deze reis heeft veel betekend in mijn leven. Nog altijd. De naam Ammalee betekent “moeder” in het Ladakhi. Ladakh is een regio in India, in het westelijke deel van de Himalaya. Daar aankomen voelde als thuiskomen. De vrouw van het gastgezin waar ik verbleef noemde ik “ammalee”.
Na mijn tijd in India gaf ik een tijdje les in het deeltijds kunstonderwijs, maar er was iets anders dat riep. Op een bepaald moment voelde ik heel sterk dat ik vroedkunde moest gaan studeren. Sinds dat moment is vroedkunde mijn passie en steeds meer ook iets dat heel “eigen” aanvoelt. Elk kind, elke ouder in wording en elke geboorte raakt bij mij aan de kern van mijn bestaan: ik ervaar een diepe verwondering, liefde en dankbaarheid om het leven.

Tijdens mijn opleiding vroedkunde werd het me vrij snel duidelijk dat ik het beste in de eerste lijn pas. Ik startte in 2010 bij Vroedvrouwenpraktijk De Bron waar ik gedurende bijna zeven jaar met hart en ziel samen met mijn collega’s vele gezinnen begeleidde doorheen het geboorteproces. In mei 2016 kreeg ik een burn-out. Dit was het begin van een innerlijke reis die me meer inzicht verschafte in wat bij me hoort en hoe ik goed voor mezelf kan zorgen. Ik ontdekte ook dat ik terug als vroedvrouw aan het werk wil. En daar begon Ammalee


Ik ben Nora Borgonjon. Kleine zus van Lena, grote zus van Aster, Farah, Faris en Isaac. Vriendin van Lowie.

Mijn groot gezin legde het fundament voor mijn studiekeuze. Mijn jongste broertje Isaac werd in 2016 geboren. Als 19-jarige grote zus wou ik mijn plusmama en papa helpen waar ik kon. Ik hakte de knoop om vroedkunde te gaan studeren door toen ik in contact kwam met de vroedvrouw die mijn gezin na de geboorte van Isaac begeleidde. Ze betrok mij als grote zus bij de huisbezoeken en consultaties. Zo leerde ze mij een draagdoek knopen, mocht ik mijn broertje wegen, enzovoort. Ze wakkerde mijn vroedvrouwen-vuurtje verder aan.

In juni 2019 studeerde ik af als vroedvrouw. Tijdens mijn opleiding merkte ik al snel dat mijn hart binnen de eerste lijn ligt. Met heel veel passie en enthousiasme vervoeg ik Birgit en Toke als vroedvrouw bij Ammalee. Ik voel me ontzettend bevoorrecht om zwangerschappen, geboortes, baby’s, ouders en gezinnen te mogen begeleiden.


Ik ben Toke (ik heet officieel Catharina, maar zo ben ik nooit genoemd), 35 jaar, Kempische van oorsprong (wat je ongetwijfeld zal horen), gehuwd met Mo, dankbare mama van Boris (2016) en Mina (2019). Ik hou van mijn familie, vrienden, de natuur, een boek lezen, yoga, mezelf verder exploreren, de wereld exploreren (zowel dichtbij als wat verder), koken en pistolets op zondag.

Ik ben minder gek op gejaagdheid, poetsen, politieke discussies (want dan jaag ik me op), het verkeer en vroeg opstaan.

Ik heb een brede waaier aan ervaring (vroedvrouw in het ziekenhuis, missie met AZG, Klein Kasteeltje, verpleegkundige in een WGC) maar na mijn 2 prachtige thuisbevallingen wou ik terug naar het begin.

Met plezier begeleid ik jullie tijdens deze intens boeiende reis van wens tot ouderschap. Een reis met vele nieuwe rollen, gevoelens, fysieke gewaarwordingen, spirituele groeifases en praktische vragen.